به نقل از مهر، جامع ترین ارزیابی دانشمندان از کل انرژی تولید شده در عالم نشان می دهد این میزان در مقایسه با حدود ۲ میلیارد سال پیش به نصف رسیده است. حالا و با توجه به این ارزیابی بی سابقه که با استفاده از قدرتمندترین تلسکوپهای سراسر جهان صورت گرفته است گروهی از دانشمندان بین المللی به این نتیجه رسیده اند که عالم در حال مرگ تدریجی است.
سیمون درایور از دانشگاه استرالیای غربی که هدایت تیم گاما را بر عهده داشته می گوید: ما در این پروژه از شمار قابل توجهی از تلسکوپهای زمینی و فضایی استفاده کرده ایم تا بتوانیم دقیق ترین اندازه گیری ها را درباره تولید انرژی در بیش از ۲۰۰ هزار کهکشان انجام دهیم.
با آغاز انفجار بزرگ، تولید انرژی در عالم در حدود ۱۳.۸ میلیارد سال پیش اوج گرفت و همزمان بخشی از این انرژی در قالب جرم به دام افتاد. در واقع زمانی که ستاره ای می درخشد، بخشی از جرم خود را به صورت انرژی راهی اعماق فضا می کند و این همان فرمولی است که آلبرت انیشتن ارایه کرد: E=mc۲.
دانشمندان بر این باورند که بخش اصلی انرژی عالم پس از انفجار بزرگ در سراسر آن منتشر شده و حالا این ستارگان هستند که با عناصر درون شان یعنی هیدروژن و هلیوم انرژی بیشتری راهی عالم می کنند.
آنها با استفاده از قدرتمندترین تلسکوپهای عالم به این نتیجه رسیده اند که تولید انرژی به تدریج در حال کاهش یافتن است. آنها این فرآیند را در بیش از ۲۱ طول موج نوری مختلف نمایش داده اند.
supermoon فتوشاپی!
شایعه تصویری است دستکاری شده از آسمان ریودوژانیرو با عنوان ثبت نزدیکترین فاصله ماه با زمین.
این تصویر بیشتر از دو سال است که در حال انتشار است و چنان ضایع و غیر واقعی است که فکر نمی کنیم نیازی به توضیح داشته باشد!
اگر کمی در مورد تاثیرات نزدیک شدن ماه به زمین و اتفاقاتی که خواهد افتاد اطلاعاتی داشته باشید که کاملا توجیه می شوید در غیر اینصورت عکس زیر را ببینید تا راز این دروغ بزرگ فاش شود.
شما هم با اولین جستجو در تصاویر گوگل عکس اصلی را خواهید یافت.
باشگاه
تلسکوپ فضایی هابل که توسط ناسا به فضا پرتاب شده موفق شد تا عکسی را از سحابی مرداب که در صورت فلکی قوس جای دارد ثبت کند.
در این تصویر یک شی نورانی اسرار آمیز در مرکز سحابی مرداب قرار دارد و داخل سحابی مملو از بادهای شدید و ستارگان داغ است و کل جنس سحابی تشکیل شده از دودها و گازهای پر انرژی است و همه ستارگان درون مه پیچیده از گرد و غبار و گاز و تاریکی به حیات خود ادامه می دهند.
مشرق
ماهواره DSCOVR پروژهاي مشترك ميان ناسا، سازمان اتمسفري و اقيانوسي آمريكا و نيروي هوايي آمريكا است كه به دوربين پلي كروماتيك زميني ناسا، يك دوربين چهار مگاپيكسلي CCD و يك تلسكوپ مجهز است. اين ماهواره در فاصله بيش از يك ميليون و 609 هزار كيلومتري در ميان زمين و خورشيد در حركت است.
رخ تاريك ماه به لطف زنجير جزر و مدي كه زمين برپاي قمرش زده، هرگز از زمين قابل مشاهده نيست و مدت زمان زيادي از اولين باري كه اين بخش از ماه با چنين جزئياتي ديدهشد،ميگذرد.
در سالهاي 1959 و 1965شوروي سابق كاوشگرهايي را براي تصويربرداري از رخ دورافتاده ماه به سمت اين قمر روانه كرد. فضانوردان آپولو هشت نيز اولين انسانهايي بودند كه توانستند اين بخش از ماه را در سال 1968 ببينند. از ديدگاه فضانوردان، رخ تاريك ماه به هيچوجه جذاب نيست و به تودهاي از شن مملو از حفره و چاله شباهت دارد.
ناسا نيز در سال 2008 از ماه درحال عبور از زمين عكسبرداري كرد كه در آن زمان تنها نيمي از ماه مشخص بود و آن تصاوير از فاصله بيش از 49 ميليون كيلومتري گرفته شده بودند.
نقش اصلي ماهواره DSCOVR نظارت بر بادهاي خورشيدي است كه به گفته سازمان اقيانوسي و اتمسفري آمريكا، براي پيشبيني شرايط آب و هوايي در فضا و هشدارهاي به موقع نسبت به رويدادهاي پرخطر از اهميت بالايي برخوردار است.
این هواپیمای خاص XS-۱ نام دارد و هم اکنون از آن به عنوان یکی از پیچیده ترین و در عین حال مدرن ترین پروژه های هوا-فضای جهان یاد می شود. قرار است در آینده از آن برای حمل بار به مدار زمین و همچنین پرتاب ماهواره ها استفاده شود.
قرار است این بودجه قابل توجه بر روی فاز Phase ۱B برنامه هواپیمای فضایی XS-۱ صرف شود. به جز این دو شرکت، Masten Space Systems نیز به عنوان سومین شرکت در این رقابت حضور دارند.
این سه شرکت پیشتر و در تابستان سال ۲۰۱۴ برای فاز ابتدایی تر این برنامه بودجه قابل توجهی دریافت کرده بودند.(بوئینگ و نورتوپ گرامان هر یک ۴ و Masten Space Systems حدود ۳ میلیون دلار دریافت کرده بودند.)
هواپیمای فضایی که در پایان این رقابت ساخته خواهد شد باید قابلیت آن را داشته باشد که در یک بازه زمانی ۱۰ روزه، برای ۱۰ بار در مأموریتهای بی نقص مداری شرکت کند. همچنین یکی از معیارهای اصلی این است که حمل ۱۳۶۱ تا ۲۲۶۸ کیلوگرم بار به مدار زمین را تنها با صرف ۵ میلیون دلار انجام دهد.
پیش بینی می شود آزمایش این هواپیمای فضایی در ابتدای سال ۲۰۱۸ صورت گیرد.
دانشمندان فیزیک نجومی با شک و تردید آن را به مسئله ای احساسی و هیجانی تشبیه می کنند.
.jpg)
آنها مطمئن هستند: طرفداران اشیای ناشناس پرنده و کسانی که از نظریه های مربوط به تمدن های فرازمینی حمایت می کنند یک بار دیگر دچار فریب بصری شده اند. مغز آنها در توهم ایجاد شده از بازی نور و سایه چنین تصویری ساخته است.
خاطر نشان می شود؛ تا این زمان بسیاری از دوستداران اشیاء ناشناس، پرنده در مریخ، بالون پرنده و خرچنگ عظیم الجثه ای را دیده بودند.
ادامه مطلب
نخستین کهکشان کشفشده M59-UCD3 نام دارد و عرض آن دویست برابر کوچکتر از کهکشان راه شیری است. همچنین تراکم ستارهای این جرم کیهانی 10 هزار برابر بزرگتر از منطقه خورشیدی است.
برای تماشاچی واقع در هسته M59-UCD3، آسمان شب با داشتن میلیونها ستاره روشن مانند نمایشگر گیجکنندهای به نظر میرسد.
تراکم ستارهای دومین کهکشان به نام M85-HCC1 حتی بالاتر و حدود یک میلیون برابر منطقه خورشیدی است. هر دوی این اجسام آسمانی به گروه جدیدی از کهکشانها به نام کوتولههای فوقفشرده (UCDs) تعلق دارند.
یافتن سیستمهای ستارهای فوقفشرده از این دست آسان است با این حال، چنین کهکشانهایی به این دلیل نادیده گرفته شده بودند که اصلا تصور نمیشد آنها وجود داشته باشند.
ادامه مطلب
نمودار موجود در عکس زیر، لایهای مه آلود از هیدروژن را نشان میدهد که تا فاصلهی ۱۲۸ کیلومتری آن گسترش یافته است و دانشمندان این لایه را مسئول رنگ قرمز پلوتون میدانند.
دانشمندان معتقدند دلیل جو مهآلود وجود ذرههای یخ در آن است که به تازگی و در حدود دهها میلیون سال قبل به وجود آمدهاند که نسبت به عمر ۴.۵ میلیارد سالهی منظومهی شمسی، مقدار کمی است. دمای اتمسفر پلوتون در حدود منفی ۲۲۹ درجهی سیلیسوس است که در این دما تحرک برای ذرههای یخ آبی غیرممکن است. اما محققان میگویند سایر یخها از جنس نیتروژن، هیدروژن و سایر مواد، نرم هستند و میتوانند به آسانی در جو پلوتون حرکت کنند.
پرتاب ماهواره Arkyd ۳ از ایستگاه فضایی بین المللی نخستین گام در عملیاتی ساختن این ایده به شمار می آید. این سامانه فضایی که به شرکت Planetary Resources تعلق دارد در ماموریتی ۹۰ روزه شرکت کرده است.
مهندسان، در مدت حضور ماهواره در فضا عملکرد سیستمهای مختلف آن را به دقت زیر نظر خواهند داشت.
تمرکز آنها در این سه ماه بر روی سیستمهای کنترل و نرم افزارهای متعددی است که با عملکرد یکپارچه آنها، ایده حفاری در اجرام فضایی به ویژه سیارکها محقق خواهد شد.
پیش تر تجهیزات آزمایشگاهی این شرکت حین پرتاب راکت آنتارس به فضا که با انفجاری سهمگین نابود شد از بین رفته بود.
ماهواره جدید این شرکت تنها ۳۰ سانتیمتر طول و ۱۰ سانتیمتر عرض و ارتفاع دارد اما پیش بینی می شود دست بشر را به هزاران میلیارد دلار سنگهای قیمتی در فضا برساند.
این اشکال مبهم هندسی که شگفتی اهالی را سبب شده، شامل پنج دایره بزرگ و کوچک است که قطر آنها به 20 تا 50 متر می رسد و با خطوطی به هم متصل شده است.
به گفته برخی ساکنان محلی این اشکال مبهم احتمالا با نیروی مغناطیسی رادیویی و یا با اقدام موجودات بیگانه ایجاد شده است.
این موشک قادر خواهد بود انسانها را به مقاصد ناممکن از جمله مریخ ببرد. مرحله بازبینی طراحی این موشک 11 هفته طول کشید و 13 تیم متشکل از مهندسان و دانشمندان ناسا بیش از 1000 سند را بازبینی کردند تا تعیین کنند که آیا این موشک مفهومی آماده تولید در مقیاس کامل است یا خیر.
بازبینی این موشک به یک هیأت بازبینی که متشکل از کارشناسان مستقل از این برنامه است تقدیم شده است. گام بعدی ارائه نتایج این هیأت به «مرکز شورای مدیریت مارشال» و سپس «هیأتمدیره ماموریت عملیات و تفحص انسانی» در اداره کل ناسا اعلام شده است.
گفته میشود آخرین و قدرتمندترین نسخه این موشک 117 متر ارتفاع خواهد داشت و نیروی محرکه آن 20 درصد بیش از نیروی موشک Saturn V است که در عصر پروازهای آپولو به کار میرفت.
ادامه مطلب
یافته های به دست آمده از این مطالعات برای نخستین بار نشان می دهد که اجرام فضایی عالم در ابتدای شکل گیری آن چیزی جز نقاط کم رنگ نبوده اند.
اخترشناسان داده های به دست آمده از این مطالعه را تحولی بزرگ در درک انسان از ریشه های پیدایش عالم می دانند.
نکته جالب توجه درباره بکارگیری این تلسکوپ در رصد دوره های ابتدایی پیدایش گیتی آن است که به دلیل فاصله بسیار زیاد و خارج از حد تصور تلسکوپ ALMA و اهدافی که بررسی می کند، کهکشانهای مورد نظر این تلسکوپ در زمره نخستین کهکشانهای عالم قرار دارند که کمتر از یک میلیارد سال پس از انفجار بزرگ شکل گرفته اند.
این دوره تحت عنوان عصر یونیزاسیون شناخته می شود که طی آن عالم مورد هجوم ابری از گاز هیدروژن قرار گرفت و در ادامه ابتدایی ترین کهکشانها شکل گرفت.
ادامه مطلب
بیانیهی رسمی ناسا برای کنفرانس امروز که انتظار اعلام کشفی بزرگ در آن میرود، به شرح زیر است:
اولین سیارهی فراخورشیدی که به دور ستارهای مانند خورشید ما میچرخید، در سال ۱۹۹۵ میلادی کشف شده است. امروزه، بعد از هزاران کشف دیگر، منجمان در آستانهای کشفی بزرگ قرار گرفتهاند که بشریت هزاران سال رویای آن را در سر میپروراند؛ وجود زمینی دیگر.
کنفرانس ناسا امروز در ساعت ۱۹:۳۰ عصر به وقت ایران برگزار خواهد شد و قرار است در آن از کشفیات جدید کپلر پرده برداشته شود.
در این کنفرانس جان گرانسفلد، مدیر بخش ماموریتهای علمی ناسا، جان جنکینز، تحلیلگر ارشد دادههای کپلر، جف کگلین، پژوهشگر کپلر در موسسهی SETI و دیدیر کوئلز، استاد اخترفیزیک در دانشگاه کمبریج، حضور خواهند داشت.
تا به امروز، منجمان در حدود هزار سیاره که به دور ستاره میچرخند را در کهکشان راه شیری کشف کردهاند و به علاوه در حال تحقیق بر روی وجود ۴ هزار سیارهی احتمالی دیگر نیز هستند.
محققان معتقدند میلیاردها ستاره در جهان ما وجود دارند که یک تا سه سیاره در فضای قابل سکونت اطراف خود دارند، فضایی که ستارهها محیطی مناسب برای وجود حیات بر روی آن سیارهها را فراهم میکنند. یک سیاره که هماندازهی زمین بوده و در فضای قابل سکونت به دور ستاره خود میچرخد، Kepler-186f نام دارد.
.: Weblog Themes By Pichak :.
